Christina

Woonplaats: Uden, na haar huwelijk in Veghel

Geboren: in 1923
	Vader: Martinus, zoon van Christianus Martinus van Asseldonk
	Moeder: Wilhelmina Maria Verhoeven

Overleden: in 2001

Gegevens:

1.
Christina Maria (roepnaam Christina) werd op 17 oktober 1923 in Uden geboren als oudste kind van Martinus van Asseldonk en Wilhelmina Maria Verhoeven.
(Bron: mondeling mededeling van haar zus Riek d.d. 30 oktober 2003, en van haar zus An op dezelfde dag)

2.
Ze trouwde met Theo van de Voort en woonde na haar huwelijk in Veghel.
(Bron: mondeling mededeling van haar zus Riek d.d. 30 oktober 2003)

3.
Uit dit huwelijk werden in Veghel geboren:
- Jos, trouwde met Mia Heesakkers uit Eerde. Wonen aan de Scheifelaar in Veghel.
- Ria, trouwde met Jan Eikemans. Wonen in Sint-Michielsgestel.
(Bron: mondeling mededeling van haar zus Riek d.d. 30 oktober 2003)

4.
Het echtpaar woonde: Zeven Eikenlaan 34, 5461ED Veghel.
(Bron: mondeling mededeling van haar zus Wilhelmina d.d. 29 november 2003)

5.
Het bidprentje van Theo van de Voort schrijft: "Als je steeds naar beter streeft, heb je niet voor niets geleefd." In dankbare herinnerng aan Theodorus van de Voort, echtgenoot van Christien van de Voort - van Asseldonk. Geboren te Uden op 11 mei 1919 en thuis in de Zeven Eikenlaan te Veghel overleden op 7 maart 1998. Aanvankelijk zag het er naar uit dat hij thuis mee in het boerenbedrijf zou komen. Maar een eenvoudige val dwong hem een opleiding in de administratie te volgen. Zo kwam hij bij de C.H.V. in Veghel te werken. Meer dan dertig jaar werkte hij mee aan de opbouw van dit bedrijf. De C.H.V. was alles voor hem. Hij leerde moeder kennen, trouwde in Mariaheide en samen gingen zij wonen in de Hendrikstraat te Veghel. Daar werden hun kinderen Jos en Ria geboren. Na een aantal jaren bouwde hij samen met moeder een huis aan de Zeven Eikenlaan 34. "Daar moest zijn gezin gelukkig worden." Al zijn vrije tijd was hij in de tuin te vinden en legden ze met z'n allen vele fietstochten af. Later kwam er een auto waardoor hij samen met moeder, de kinderen heel Nederland kon laten zien. Toen hij stopte met werken vond hij voldoening in zijn vogeltjes. daarnaast zag hij vol trots zijn kleinkinderen opgroeien. Samen genoten zij erval als de kinderen en kleinkinderen bij hen op bezoek kwamen. De "maandagtochtjes" naar St. Michielsgestel en het oppassen waren een wekelijks hoogtepunt. Als zijn kinderen op reis waren volgde hij hun op de kaart en bij terugkomst wou hij alles weten. Zijn hele leven lang zorgde hij voor moeder. Altijd wou hij dat zij het naar de zin had. Hij was bang dat zij tekort zou komen. Hij zorgde voor haar en omgekeerd zorgde moeder voor vader o.a. door lekker te koken (pannekoeken). Hij maakte zich al lang zorgen, over hoe het met moeder moest als hij er niet meer was. Sinds vorig jaar, toen het met hen beiden een poosje slecht ging, verbaasde hij zich over de kracht van moeder. Het heeft hem zeker gerust gesteld toen zij zich in Joachim en Anna zo thuis voelde. Godsdienst speelde in zijn leven een belangrijke rol. In alles vonden zij samen steun in gebed. Zijn uitdrukkelijke wens was een crematie. Hij geloofde in het leven na de dood. Pa bedankt voor alles wat je voor ons gedaan hebt. We weten dat je door zult gaan om voor ons te zorgen. Wij zullen de taak van jou hier proberen zo goed mogelijk voort te zetten. Graag willen wij u hartelijk danken voor de getoonde belangstelling in deze moeilijke tijd.
C.M. van de Voort-van Asseldonk
Kinderen en kleinkinderen.'

5.
Het bidprentje van Christina achrijft: 'Christina Maria van de Voort-van Asseldonk, weduwe van Theodorus van de Voort. Geboren te Mariaheide op 17 oktober 1923 en overleden in verpleegtehuis "De Watersteeg" te Veghel op 7 september 2001. Als eerste kind werd zij geboren op de boerderij in Mariaheide. In een gezin wat later 10 kinderen zou tellen. Al vroeg moest zij naast het werk thuis elders gaan werken om zo een steentje bij te dragen. Ze werkte in de huishouding en later zelfs in de verpleging. Op de boerderij van "Janome" leerde zij vader kennen die daar bij zijn oom op het land werkte. Ze trouwden op 7 november 1951 in Mariaheide.
In de Veghelse Hendrixstraat werden Jos en Ria geboren. Met grote zuinigheid konden de eindjes aan elkaar worden geknoopt. Na enige jaren bouwden ze zelf een huis aan de Zeven Eikenlaan 34. Daar waren ze gelukkig. Samen met vader verzorgde ze de vele dieren die in een dichte ren in de tuin werden gehouden. Zelfs het rijbewijs werd gehaald waardoor zij ook alléén de broers en zussen kon bezoeken. Toen de kinderen uitvlogen bleef ze zeer bezorgd om alles wat de kinderen kon overkomen. Zeer gelukkig was zij met de kleinkinderen die ze graag om zich heen zag. Ze verwende ze met veel snoep (direct uit de handtas) en lekker eten. Altijd kon je een beroep op haar en vader doen om op te passen. Vol trots fietste zij met haar kleinkind achterop naar de kerk. Met veel genot reden ze elke week naar St. Michielsgestel om daar de kleinkinderen van school af te halen en samen met Ria de boodschappen te doen. Godsdienst speelde een belangrijke rol in haar leven. Elke avond bad ze samen met vader de rozenkrans. Ze kon het maar moeilijk accepteren dat ze na de dood van vader alleen achterbleef. Ze was dankbaar voor de verzorging in het bejaardenhuis "Joachim en Anna". Maar al na een goed jaar kreeg haar gezondheid een fatale klap. Hierdoor moest zij noodgedwongen worden opgenomen in verpleeghuis "De Watersteeg". Na een half jaar in coma te hebben gelegen streed zij zich terug in het leven. Ze genoot van lekker eten, veel bezoek en alle aandacht die ze kreeg. Samen met Ria bezocht ze nog vele familieleden. Ze deed aan alles mee en vol trots ontving ze 'n carnavalsonderscheiding van een échte prins. Zeer tevreden was ze over de verzorging en de vele vrijwilligers. In mei werd haar gezondheid opnieuw zeer ernstig geschaad en belande zij in een diep dal. Hoe ze ook streed haar lichaam bleef tegenwerken en uiteindelijk verloor ze die strijd vol overgave toch op 7 september. Ma/Oma bedankt voor alles wat je voor ons gedaan hebt. We weten dat je door zult gaan om voor ons te zorgen. Veel geluk samen met (o)pa. Graag willen we u hartelijk danken voor de getoonde belangstelling en bezoek aan moeder. Speciale dank voor zorgteam "De Dommmel" van verpleeghuis "De Watersteeg". Kinderen en kleinkinderen.