Familie van Franciscus van Asseldonk

Woonplaats: Best

Beroep: winkelier, later administrateur

Geboren: in 1943
	Vader: Piet, zoon van Antonius Johannes van Asseldonk
	Moeder: Johanna van der Vleuten

Overleden: in 1996

Gehuwd in 1966 met: Elisabeth Fick

Kind:

- 1969: Jowan

Gegevens:

1.
Franciscus (roepnaam Frans) werd op 19 april 1943 in Sint-Oedenrode geboren als zoon van Petrus van Asseldonk en Johanna van de Vleuten.
(Bron: Gerard en Annemarie van Asseldonk, Toon & Sijn van Asseldonk. Het dunne draadje met een omvangrijke buit. (Veghel 2005) 89.)

2.
Op 16 november 1966 trouwde hij met Elisabeth (roepnaam Bep) Fick. De bruid was op 4 november 1944 geboren.
(Bron: Gerard en Annemarie van Asseldonk, Toon & Sijn van Asseldonk. Het dunne draadje met een omvangrijke buit. (Veghel 2005) 89.)

3.
Het echtpaar woonde in Best.
(Bron: mondelinge mededeling in 1979 van Frans van Asseldonk; PTT telefoongids 1979; mondelinge mededeling van Antonius, zoon van Theodorus van Asseldonk d.d. 4 november 2003)

4.
Uit dit huwelijk werd geboren:
- Jowan, op 10 oktober 1969
(Bron: Gerard en Annemarie van Asseldonk, Toon & Sijn van Asseldonk. Het dunne draadje met een omvangrijke buit. (Veghel 2005) 89.)

5.
Frans heeft de slijterij van Piet en Dora overgenomen. Later is de slijterij vervangen door een brood- en banketwinkel. Daarnaast heeft Frans nog geruime tijd als administrateur bij een bouwbedrijf gewerkt.
(Bron: Gerard en Annemarie van Asseldonk, Toon & Sijn van Asseldonk. Het dunne draadje met een omvangrijke buit. (Veghel 2005) 94.

6.
Frans overleed op 18 april 1996.
(Bron: Gerard en Annemarie van Asseldonk, Toon & Sijn van Asseldonk. Het dunne draadje met een omvangrijke buit. (Veghel 2005) 89.)

7.
Zijn bidprentje schrijft o.a.: 'In dankbare herinnering Frans van Asseldonk, echtgenoot van Bep Fick, vader van Jowan en Diana. Hij werd geboren te St. Oedenrode op 19 april 1943. Hij is overleden te Best op 18 april 1996. Wij hebben hem begraven op het St. Odulphuskerkhof op 22 april 1996. 9 januari 1996 zal voor altijd diep in ons geheugen gegrift blijven. De dag dat je wist dat je ongeneeslijk ziek was. Je was zo flink, sterk en droeg je verdriet zo, dat wij allen perplex stonden. Niets was voor jou zo belangrijk als je familie. Zelfs 14 februari, "Valentijnsdag" wilde je ons nog met z'n allen een plezier doen en had je een kegelavond georganiseerd met de hele familie. Jijzelf en iedereen genoot zo ontzettend van zo'n avond, dat we dit nog eens herhaald hebben. Je liet ons niets merken van je verdriet en je pijn. Jij bent de persoon die van een grote familieband hield en dit hebt waargemaakt. Geen klacht kwam ooit over je lippen en je glimlach bleef. Maar wat is zekerheid? Wie zal nog ooit durven zeggen dat hij mnet aan zijn laatste jaar bezig is? Maar Frans, één ding is zeker, één voor één komen wij je na en boven gaan we weer samen verder. Frans, bedankt, je was een kanjer. En Bep, die jou zo liefdevol thuis verzorgd heeft zonder klagen, was jou kanjer.'