Familie van Johan van Asseldonk

Foto uit 2003,
Klik op de foto voor grotere weergave.

Woonplaats: Eerde

Beroep: 

Geboren: in 1930
	Vader: Johannes, zoon van Franciscus Johannes van Asseldonk
	Moeder: Helena van Hoof

Overleden: in 2003

Gehuwd met: Johanna van Dijk

Kinderen:

- 1957: Jan
- 1960: Ans
- 1963: Helène

1.
Johan werd op 11 juli 1930 in Eerde geboren als zoon van Joannes van Asseldonk en Helena van Hoof.
(Bron: mondelinge mededeling van zijn broer Adrianus Marinus d.d. 31 oktober 2003)

2.
Hij trouwde met Johanna (roepnaam Jo) van Dijk. Na hun huwelijk woonde het echtpaar in Eerde.
(Bron: mondelinge mededeling van zijn broer Adrianus Marinus d.d. 31 oktober 2003)

3.
Johan overleed op 14 oktober 2003 in Eerde.
(Bron: mondelinge mededeling van zijn broer Adrianus Marinus in 1979 en d.d. 31 oktober 2003)

4.
Zijn bidprentje schrijft: 'Ter herinnering aan Jan (Johan) van Asseldonk, weduwnaar van Joke van Dijk, geboren te Eerde op 11 juli 1930 en overleden in Eerde op 14 oktober 2003. Ons pap, altijd druk bezig met regelen, hobby's en dingen opbouwen. Van niks iets maken, daar was hij goed ij ondanks alle tegenslagen. Hij bouwde zijn eigen huis en hielp later bij ons als dat nodig was. Ook in het verenigingsleven en de politiek, gesteund door ons mam, nam hij vaak het initiatief. Altijd was er een beroep op hem te doen en als anderen afhaakten wilde hij, soms tegen beter weten in, toch doorgaan. Hiervoor wilde hij nooit in het zonnetje gezet worden, maar wat was hij trots toen dat toch gebeurde als "Eerdeburger". Trots was hij ook op ons. Ons mam werd veel te vroeg van ons weggenomen. Ondanks alle verdriet wist hij toch weer de kracht te vinden om alleen verder te gaan met onze opvoeding en het leven.
Trots zijn wij op hem; altijd stond hij voor ons klaar, ook al waren we het niet altijd eens en vielen er wel eens harde woorden. Door zijn ziekte moest hij steeds meer inleveren. Van het Zandvliet naar Den Binnen was erg moeilijk. Dat was opgeven van zelfstandigheid, vond hij. Eenmaal daar ontdekte hij dat het juist andersom was, minder zorgen en meer vrijheid. Hij bloeide op, werd weer actiever en pakte zijn hobby's weer op. Samen met z'n broer biljarten in Den Binnenhof, daar genoot hij van. Toen de ziekte, die hij het meest vreesde, bij hem geconstateerd werd, begon zijn laatste gevecht. Een strijd die niet te winnen was ging hij toch nog aan. Zijn laatste doel, het halen van 14 oktober, de sterfdag van ons mam, is hem met zijn laatste krachten gelukt. "Eindelijk weer terug naar ons mam, die heb ik lang gemist" zei hij nog. Nu moeten wij hem missen, maar hij heeft ons geleerd hoe we verder moeten. Pap, bedankt en we houden van je. Jan, Wil, Ans, Wim, Hélène, Jacco.

Lieve Opa, we zullen je altijd blijven herinneren als lief, geïnteresseerd en vooral moedig. Elsek en Nicole.
Opa, een laatste "pats" van je boefie, Jimmy

Bedankt voor uw belangstelling en medeleven.'